خبرگزاری شبستان، استان مازندران؛ امروز مازندران در چهارمین روز از ماه محرم، حال و هوای دیگری داشت؛ هوایی که از عطر گلاب و صدای آرامِ لالیهای حزین آمیخته بود.
از سپیدهدم، مادران مازندرانی با کودکانی در آغوش و چهرههایی خیس از اشک، راهی مساجد، حسینیهها و تکایای شهر و روستا شدند.
آنها با سربندهای سبز، سرخ و مشکی و در لباسهایی به رنگ سبز، گویی برای پیوند دوباره با تاریخِ خونین کربلا راهی سفر شده بودند.
در گوشه و کنار اماکن مذهبی، صحنهای سنگین از حزن و اندوه به چشم میخورد؛ مادرانی که پیشانی و لباس کودکان خردسال خود را با سربندهایی مزین به نامهای «یا علیاصغر(ع)» و «یا اباعبدالله الحسین(ع)» پوشانده بودند، گویی میخواستند نشان دهند که یاد آن شهید خردسال، در دل هر خانوادهای زنده است.
در میان نوای مداحان و مرثیهسراییها، سکوتِ لحظهایِ مجلس با صدای لالیهای مادران شکسته میشد. آنها در حالی که نوزادان خود را به سینه میفشردند، با خواندن لالاییهای سوزناک، یاد طفل ششماهه امام حسین(ع) را گرامی میداشتند؛ گویی در آن لحظات، مرز میان زمان حال و زمان کربلا محو شده بود و هر نوزاد، نمادی از مظلومیتِ آن شهید خردسالِ دشت کربلا بود.
امسال، این سوگ تنها به یاد علیاصغر(ع) نبود. در ۶۰۰ نقطه از استان مازندران، وقتی گهوارههای نمادین در مجلس میچرخید، نگاه مادران به کودکان خود، یادآور کودکان شهید جنگ تحمیلی ۴۰ روزه و همچنین کودکان بیگناه و مظلوم غزه بود.
این پیوندِ عاطفی، مراسم امسال را به صحنهای برای همدردی با تمام مظلومانی تبدیل کرده بود که در جبهه حق، قربانیِ بیگناهی شدهاند.
این آیین که توسط مجمع جهانی حضرت علیاصغر(ع) برگزار میشود، از مازندران تا کشورهای دوردست همچون کانادا، آلمان و استرالیا، و از عراق تا اندونزی، همگی در یک سوگ واحد شریک هستند.
امروز در مازندران، در میان آوازهای حزین و اشکهای ریخته شده بر دامن لباسهای سبز، این معنا متبلور بود که عشق به اهلبیت(ع)، از نسلهای خردسال آغاز میشود و تا ابد در قلبها جاری خواهد بود.
نظر شما