شبستان

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از کرمان؛ بیانات امام شهید در چهارمین کنگره بین‌المللی نهج‌البلاغه در فروردین ماه سال ۶۳ دربردارنده نکات مهم فراوانی است که رهنمودهایی راهگشا برای جامعه اسلامی و مسلمین بویژه شیعیان است.

در هر یک از سه شماره قبلی "نهج‌البلاغه در یکشنبه‌های علوی خبرگزاری شبستان کرمان" بخش‌هابی از این بیانات مهم بازخوانی شد و اکنون آخرین بخش آن تقدیم خوانندگان می‌شود.

رهبر شهید در بخشی از بیانات خود در کنگره یاد شده به موضوع مهمی اشاره کرده و می‌فرمایند: یک مطلب دیگری که وجود دارد - که امروز ما را هر چه بیشتر به نهج‌البلاغه محتاج می‌کند، بیشتر از گذشته - این است که ما در طول تاریخ اسلام متأسفانه با انحرافی که از کج‌فهمی و جهالت از یک سو و غرض‌ورزی و دشمنی از سوی دیگر حاصل شده، مواجه هستیم و این موجب آن شده است که ما در آنچه در اختیارمان از معارف اسلامی هست؛ سردرگمی‌هایی داشته باشیم.

ایشان ادامه داده‌اند: در طول اسلام نادانی‌ها و جهالت‌هایی وجود داشته، تنگ‌نظری‌ها و خودخواهی‌هایی وجود داشته که موجب شده معارف اسلامی و حقایق اسلامی آنچنان که هستند و باید شناخته بشوند، شناخته نشوند و متقابلاً غرض‌ورزی‌ها و خباثت‌ها و تعمد بر انحراف اسلام هم از اولین قرن‌های پیدایش اسلام از سوی قدرتمندان و از سوی کسانی که خلوص و صفای اسلام به زیان آنها بوده است، مشاهده شده.

قائد امت نکته مهمی را یادآوری می‌کنند که: ما در طول تاریخ همواره احتیاج داشتیم به سرچشمه‌های خالص و زلال اندیشه‌ی اسلامی و ارکان فکری‌ای که بتوان به آنها متکی شد.

خوشبختانه قرآن کریم در اختیار مسلمان‌ها همواره بوده، اگر چه در فهم قرآن هم همان بدبینی‌ها و کج‌بینی‌ها و نفهمی‌ها و یا غرض‌ورزی‌ها دخالت‌هایی کردند؛ اما بحمدلله متن قرآن سالم و به دور از هرگونه تصرف بدخواهانه یا جاهلانه‌ای در اختیار همه‌ی مسلمان‌ها هست.

لکن این موجب نمی‌شود که سرچشمه‌های زلال معرفت برای مسلمان‌ها امروز به همان ضرورتی که سلامت قرآن برای مسلمان‌ها دارد ضروری نباشد.

امروز دیگر آن روزی است که با گسترش فرهنگ بشری و با عمق معرفتی که بر انسانها حاکم است، کسانی بنشینند با گذشت زمان با وجود فاصله‌ی از صدر اسلام آن معارف دست نخورده‌ی خالصِ سالم که می‌تواند اطمینان و باور انسان را به خود جلب کند هر چه بیشتر جمع کنند و در اختیار استنباط و اجتهاد متفکران و صاحب‌نظران قرار بدهند؛ این کاری است که در احادیث هم باید انجام بگیرد.

نهج‌البلاغه این راه نزدیک را در مقابل پای ما می‌گذارد؛ نهج‌البلاغه ما را از این فاصله‌ی طولانی با صدر اسلام به نزدیکترین پایگاه‌ها و امن‌ترین دیدگاه‌ها نسبت به معارف اسلامی می‌رساند.

اگر ما روی نهج‌البلاغه کار کنیم و اگر آن مقدار از خطب امیرالمؤمنین که در نهج‌البلاغه نیست جمع بشود و روی اینها کارهای فنی درباره‌ی سند و خصوصیاتی که اعتبار آنها را مشخص و مسلم و قطعی می‌کند انجام بگیرد و ما بتوانیم مجموعه‌ای در حدود همین نهج‌البلاغه‌ی موجود یا بیش از آن به طوری که نسبت به تعداد خُطب امیرالمؤمنین شاید نزدیک به پانصد خطبه از آن حضرت سراغ داده شده برسانیم، خدمت بزرگی به معارف اسلامی در قرن پانزدهم هجری انجام شده است.

با گذشت این همه مدت از صدر اسلام ما بتوانیم یک منبع غنی لایزالی که مورد قبول همه‌ی مؤمنین به اسلام هم می‌تواند باشد در اختیار مسلمان‌ها قرار بدهیم؛ این چقدر ما را نسبت به فهم اسلام و بینش ما را نسبت به معارف اسلامی مدد خواهد کرد؟

و این امروز کاری است ممکن، به خصوص در سایه‌ی نظام جمهوری اسلامی - که اساساً بر مبنای قرآن و نهج‌البلاغه شکل گرفته - این کاری است که حتماً بایستی انجام بگیرد و این امیدواری هست که کوشش برادران عزیز ما در بنیاد نهج‌البلاغه و همه‌ی کسانی که با آنها همکاری می‌کنند این خدمت بزرگ را به عالم اسلام بتواند بکند.