شبستان

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از مازندران، حجت‌الاسلام حسین عباسی‌اصل، استاد حوزه و دانشگاه در آئین افتتاحیه رویداد ملی «حل مسئله و نوآوری‌های مسجدمحور» که با حضور اعضای کانون‌های مساجد کشور در اردوگاه شهدای خرماکلا (سوادکوه) برگزار شد، ناامیدی را یک «پدیده گلوله‌برفی» توصیف کرد که در صورت بی‌توجهی، ابعاد آن به شکلی فزاینده گسترش می‌یابد.

وی با تأکید بر اینکه ناامیدی در لایه‌های مختلف جامعه نفوذ کرده است، تصریح کرد: این پدیده نه تنها فرد را درگیر می‌کند، بلکه با انتقال انرژی منفی به روابط اجتماعی نیز آسیب جدی وارد می‌سازد.

استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به رفتارهای مخرب در جمع‌های اجتماعی، افزود: فرد ناامید با تمرکز افراطی بر مشکلات و بدبختی‌های خود، همچون فقر یا بیماری، این بار منفی را به اطرافیان نیز منتقل می‌کند و مانع از حرکت جمعی به سوی مثبت‌اندیشی می‌شود. در واقع، این نوع ناامیدی یک بیماری روانی-اجتماعی است که با «خودتجلی» در جمع، به دیگران سرایت کرده و ظرفیت‌های امیدآفرین را در محیط‌های عمومی از بین می‌برد.

حجت‌الاسلام عباسی‌اصل با اشاره به مبانی گفتمان انقلاب اسلامی، «امید» را یکی از کلیدواژه‌های حیاتی و بنیادین در «بیانیه گام دوم انقلاب» دانست و یادآور شد: بازگشت به این مفهوم برای مقابله با روند ناامیدی یک ضرورت است.

وی تأکید کرد: برای مقابله با این جریان، نباید چشم‌انتظار تغییرات بیرونی بود؛ بلکه باید از همان ابتدا و با مدیریت ارتباطات و تغییر نگاه به زندگی، از گسترش این جریان منفی جلوگیری کرد.

این صاحب‌نظر مسائل اجتماعی در بخش دیگری از سخنان خود، رویکرد برخی افراد در جست‌وجوی مقصر برای توجیه ناکامی‌ها را نقد کرد و گفت: بسیاری از مشکلات با نگاه‌های سطحی و تقلیل دادن مسائل به عملکرد دولت، شرایط اقتصادی و یا سیاست‌های پولی قابل حل نیست. اینکه فرد مدام در پی یافتن مقصر بیرونی باشد تا مشکلات خود را توجیه کند، تنها به فلج شدن اراده فردی می‌انجامد.

وی همچنین با هشدار نسبت به «تزریق ناامیدی» از سوی برخی جریان‌های رسانه‌ای و فضای مجازی، خاطرنشان کرد: برخی محتواها با هدف تحقیر مخاطب و القای حس بی‌عرضگی تولید می‌شوند تا اعتمادبه‌نفس نسل جوان را تخریب کنند؛ لذا باید نسبت به این جریان‌های بیرونی که با نیت فلج کردن جامعه عمل می‌کنند، هوشیار بود.
 

حجت‌الاسلام عباسی‌اصل راهکار اصلی برای برون‌رفت از این وضعیت را «انگیزه درونی» دانست و افزود: اگرچه عوامل بیرونی بر انسان اثر می‌گذارند، اما راهکار پایدار، «جوشیدن از درون» است. وقتی شرایط بیرونی سخت می‌شود، فرد باید با اتکا به توانمندی‌های خود و با انتظام روحی، به مبارزه با ناامیدی برخیزد.

وی در پایان با اشاره به پارادوکس امید و اقتصاد گفت: ثروت لزوماً باعث امید نمی‌شود، بلکه این «امید» است که موتور محرک فرد برای تلاش و کسب ثروت و پیشرفت است. بنابراین، تشکیل «هسته‌های امیدآفرین» – که به جای انتظار برای حل مسائل توسط دیگران یا نظام، بر تقویت توانمندی‌های فردی و روحی تمرکز دارند – تنها راهکار موفقیت در شرایط دشوار کنونی است.