به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان، با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، شهرهای مختلف ایران در هر گوشه و کنار خود شاهد برگزاری آیینی دیرینه و پرشکوه به نام «سحریخوانی» هستند. این سنت قدیمی که از دیرباز در میان مردم ایران رواج داشته، شبهای رمضان را با حال و هوای خاصی همراه میکند. سحریخوانی تنها یک عمل مذهبی نیست، بلکه نمادی از همبستگی، فرهنگ و دلبستگی مردم به ماه رمضان است.
درآئین سحری خوانی، معمولاً نغمهها و آواهایی خوانده میشوند که جنبهی معنوی و روحانی دارند و مردم را به بیداری برای خوردن سحری و دعا در ساعات قبل از اذان صبح دعوت میکنند که برخی از این نغمات به شکل آوازهای سنتی ایرانی، آواهای دعا و نیایش و ترانههای سنتی است که معمولاً با لحن دلنشین و آرام خوانده میشوند تا فضای معنوی خاصی ایجاد کرده و روزهداران را برای شروع روز جدید آماده کنند.
البته آیین سحریخوانی در هر شهر ایران با ویژگیها و رنگ و بوی خاص خود برگزار میشود، اما همه این آیینها در یک نقطه مشترک هستند و آن هم دعوت به روزهداری، مهربانی، همدلی و نزدیکی به خداوند. این سنتها بهویژه در ماه رمضان که مردم بیشتر به یاد خداوند میافتند، نمادی از تقویت پیوندهای اجتماعی و روحیه همدلی میان مردم است. سحریخوانی همچنان یکی از زیباترین جلوههای فرهنگی و مذهبی ایران است که در هر گوشه از این سرزمین، رنگ و بوی خاص خود را دارد. در این گزارش به آیین «سحری خوانی» در شهرهای مختلف ایران می پردازیم.
تهران: شبهای پرشور در دل پایتخت
در پایتخت ایران، تهران، آیین سحریخوانی رنگ و بویی متفاوت از سایر شهرها دارد. شبهای رمضان که فرا میرسد،خیابانها و کوچهها پر میشوند از صدای دلنشین سحریخوانانی که با دستانی پر از دانههای خرما، نان تازه و غذای سحری به خانهها میروند. این آیین در محلههای قدیمی تهران مانند بازار، تجریش و نیاوران بیشتر از همه به چشم میآید. سحریخوانها در این مناطق با صدای رسای خود، نام خانوادهها را میخوانند و دلها را به سوی روزهداری و تقوا هدایت میکنند.
اصفهان: هنر سحریخوانی با لحنهای خاص
در اصفهان، شهر هنر و فرهنگ، آیین سحریخوانی علاوه بر معنای مذهبیاش، به یک نوع هنر و آواز زیبا تبدیل شده است. در محلههای قدیمی اصفهان، سحریخوانها با لحنهای خاص خود، اشعار سنتی و مذهبی را همراه با نواهای خاصی میخوانند. در این شهر، برخی از سحریخوانها علاوه بر خواندن نام افراد، اشعاری چون «اللهم صل علی محمد و آل محمد» و «یا ارحم الراحمین» را با لحنی دلنشین میخوانند که حس معنوی ماه رمضان را در دل مردم دوچندان میکند.
شیراز: سحریخوانی در دل باغها و کوچههای تاریخی
در شیراز، شهر عشق و ادب، آیین سحریخوانی یکی از جلوههای زیبای ماه رمضان است. در این شهر، سحریخوانها که اغلب از اهل محل یا افراد آشنا هستند، با صدای دلنشین خود از کوچههای تاریخی و باغهای پرشکوه عبور میکنند و مردم را برای خوردن سحری بیدار میسازند. در شیراز، برخلاف دیگر شهرها، این آیین در نزدیکی باغها و به خصوص در شبهای خنک بهاری رمضان برگزار میشود که خود تجربهای منحصر به فرد را به همراه دارد.
مشهد: از حرم تا کوچههای شهر
در مشهد مقدس، همزمان با برگزاری مراسم سحریخوانی، صدای اذان صبح از حرم امام رضا (ع) به گوش میرسد. سحریخوانها در این شهر، همچون دیگر شهرها، با صدای دلنشین خود مردم را برای خوردن سحری بیدار میکنند، اما نکتهای که مشهد را از دیگر شهرها متمایز میکند، جو معنوی خاصی است که در حرم مطهر امام رضا (ع) برقرار است. صدای اذان در کنار خواندن سحری، یک فضای معنوی ویژهای را برای روزهداران ایجاد میکند.
تبریز: سحریخوانی با نوای شیرین آذری
در تبریز، علاوه بر سنت سحریخوانی، مردم این شهر با زبان شیرین آذری، دعاها و اشعار مذهبی را میخوانند. سحریخوانهای تبریزی با حضور در کوچهها، صدای خود را به گوش مردم میرسانند و با خواندن آیات قرآن و اذکار، روزهداران را برای شروع روز جدید آماده میکنند. این آیین در محلههای قدیمی تبریز مانند قیزلار و بازار بزرگ بیشتر به چشم میآید و هر ساله با استقبال گسترده مردم همراه است.
کردستان: رنگ و بوی سنتها در کوچههای کردستان
در مناطق کردنشین ایران نیز آیین سحریخوانی با ویژگیهای خاص خود برگزار میشود. در کردستان، سحریخوانها با صدای بلند و لحن خاص خود، اذکار مذهبی و دعای سحری را میخوانند و مردم را به سوی روزهداری دعوت میکنند. این آیین در کوچهها و خانههای کوچک این دیار با دلنشینی و صمیمیت خاصی همراه است. مردم کردستان بهویژه در مناطق روستایی، با نغمههای خاص خود این سنت را زنده نگه میدارند.
نظر شما